ขอประนามสาวเปลือยอกวาดรูปใน Thailand’s Got Talent Season 2

เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 มิถุนายนที่ผ่านมา เมื่อคุณปอนด์ ดวงใจ ซึ่งเป็นหญิงสาวที่สมัครเข้ามาแข่งขันในรายการ Thailand’s Got Talent Season 2 โดยได้เปลือยหน้าอกและเทสีลงบนร่างกายของเธอ หลังจากนั้นจึงใช้ร่างกายของเธอวาดรูปเพื่อโชว์ผลงานศิลปะบนเวที

แม้ว่าคุณปอนด์จะยังทำการแสดงไม่จบ คุณเบนซ์ พรชิตา ณ สงขลา กรรมการหญิงเพียงคนเดียวของรายการนี้ได้กดให้สัญญาณเพื่อหยุดการแสดงและไม่ให้การแสดงนี้ผ่าน โดยให้เหตุผลว่า การแสดงนี้ไม่ใช่ศิลปะเพียงแค่มีความกล้าแค่นั้นเอง แต่ว่ากรรมการอีกสองท่านคือคุณโจจิรายุและคุณภิญโญกลับมองว่านี่เป็นศิลปะและให้การแสดงนี้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป

หลังจากการแสดงนี้จบลงสำนักข่าวต่างประเทศหลายสำนัก เช่น เดอะซัน และ เดลี เมล์ ของอังกฤษ เฮโรลซันของออสเตรเลีย และเอเอฟพีก็ได้นำเสนอข่าวนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ต่างก็ไม่เห็นด้วยกับการแสดงนี้ และไม่ได้มองว่ามันเป็นการแสดงศิลปะ ในขณะเดียวกันบางคนก็ให้ความเห็นว่า นี่เป็นการตอกย้ำว่าภาพลักษณ์เมืองไทยเป็นเรื่องของการค้าประเวณี

ในประเทศไทยเองก็ได้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้กันอย่างหนัก เริ่มจากที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมไทย นางสุกุมล คุณปลื้มได้ออกมาแสดงความไม่พอใจต่อรายการนี้ที่อนุญาตให้การแสดงแบบนี้ออกอากาศ และภาพที่ปรากฎในการแสดงก็ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งต่อสังคมไทย

สำหรับเรื่องนี้ผู้เขียนในฐานะของผู้หญิงไทยคนหนึ่งที่ไม่ได้มีความรู้ทางศิลปะมากมาย แต่อยากจะขอแสดงความคิดเห็นว่า การแสดงนี้ไม่ว่าจะดูอย่างไรก็มองไม่เห็นว่าจะเป็นศิลปะตรงไหน ถ้าการที่บุคคลใดคนหนึ่งจะวาดภาพโดยการเปลือยอกหรือแม้กระทั่งแก้ผ้าวาดรูปไปเลย แล้วรูปที่วาดออกมาไม่ได้มีการสื่อสารว่าหมายถึงสิ่งใด สิ่งเหล่านี้ยังสมควรเรียกว่าศิลปะอยู่หรือเปล่า ในฐานะของผู้หญิงไทยคนหนึ่งไม่อยากให้ในสายตาของคนต่างประเทศมองว่าผู้หญิงไทยมีดีแค่เรื่องร่างกาย เป็นได้แค่ผู้หญิงขายตัวอย่างที่คนต่างชาติมักจะมองผู้หญิงบ้านเราเป็นแบบนั้น

ในฐานะของคนที่เรียนทางด้านสตรีศึกษา ศึกษาเรื่องของสิทธิผู้หญิงอยากบอกว่า การกระทำแบบนี้เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมต่อวัฒนธรรมในบ้านเราอย่างยิ่ง ถึงแม้ผู้หญิงจะมีสิทธิในสังคมมากขึ้น แต่ด้วยวัฒนะรรมบ้านเรา คุณคิดว่าเหมาะแล้วหรือที่จะมาแก้ผ้าโชว์ทั้งๆที่ไม่ได้แสดงถึงความเป็นศิลปะ คุณคิดว่าเหมาะสมแล้วหรือที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะมาแก้ผ้าโชว์เพื่อให้คนดูทั้งโลกเห็นว่าคุณมีความกล้ามากในการเปลือยอกในที่สาธารณชนเพื่อแสดงว่าคุณมีความกล้ามากกว่าคนอื่น

ผู้เขียนเห็นด้วยกับคุณพรชิตาเป็นอย่างมากว่า การแสดงนี้ไม่ใช่ศิลปะแต่เป็นความกล้าของผู้หญิงคนหนึ่งต่างหาก

ดังนั้นจึงขออนุญาตนำข้อความที่ถูกเขียนไว้ในเฟสบุ๊คของคุณเอิร์น กัลยากร นาคสมภพ ซึ่งมีความรู้ทางด้านศิลปะดีกว่าผู้เขียนมาเผยแพร่

คุณเอิร์นได้ใช้หัวข้อว่า “ด้วยเรื่องของศิลปะ … กากๆ” โดยมีข้อความดังนี้
หมายเหตุ: อยากจะข้ามไปอ่านข้อสุดท้ายเลยก็ได้

1. ศิลปะต้องมีที่มา มีแนวคิด มีสารที่ต้องการสื่อไปยังผู้ดู หากสารไม่ชัดเจน การสื่อสารก็ไม่ชัดเจนเช่นกัน ผลคือสิ่งที่ยังไม่สามารถนับว่าเป็นงานศิลปะได้

2. ศิลปะเกี่ยวข้องกับความงามเสมอ จึงได้มีทฤษฎีศิลปะเกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความงามที่เกิดจากความสวย ความงานที่เกิดจากความเจ็บปวด ความงามที่เกิดจากการกระทบกระแทกอารมณ์ ความงามเหล่านี้เองที่จะสร้างคุณค่าให้กับงานศิลปะแต่ละงาน เป็นความงามที่ผ่านการไตร่ตรอง และความปราณีตทางการคิดของศิลปินแล้ว

หากงานที่กระทบได้แค่ความรู้สึกของอวัยวะส่วนล่าง ไม่ใช่ความงามแต่เป็นความอนาจาร จึงไม่ใช่ศิลปะ แต่เป็นขยะที่พยายามยัดเยียดให้ผู้ชมด้วยคำว่า ศิลป์

3. จะประเทศไทย อิตาลี ฮังการี รัสเซีย หรือ อินเดีย ศิลปะคือศิลปะ แม้จะมีเนื้อหาของวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อมุมมองทางคุณค่าของศิลปะซึ่งแตกต่างใน แต่ละที่ แต่ศิลปะดี ๆ จะก้าวข้ามข้อจำกัดนั้นได้เสมอ คนที่นิยมสิ่งอนาจารด้วยความใคร่ แล้วอ้างเรื่องความต่างทางวัฒนธรรมนั้น กาก!

4. คนที่ให้มองสิ่งอนาจารด้วยความใคร่แล้วอ้างศิลปะนั้นกาก! ยิ่งอ้างเรื่องความรู้ศิลปะยิ่งกาก!

5. แต่สุดท้ายแล้วศิลปะคือศิลปะ อยู่ที่มุมมอง และจริตของแต่ละบุคคล แต่ละคนต้องถามตัวเองว่ารู้สึกอย่างไรกับงานศิลปะแต่ละชิ้น และต้องถามตัวเองต่อว่า สิ่งที่ใช้ตัดสินว่าอะไรคือศิลปะ เป็นความรู้สึกทาง “ใจ” หรือทาง “จู๋”

ซึ่งในเวลาต่อมา คุณเอิร์น ก็ได้ โพสต์ข้อความอัพเดทสถานะที่หน้าของตัวเอง อีกว่า “เผอิญว่าเรียนศิลปะเหมือนกัน เผอิญว่าเป็นผู้หญิง เลยไม่ถูกหลอกด้วยนมง่าย แถมเผอิญเบื่อไอ้พวกที่อ้างศิลปะแล้วทำอะไรเสื่อม ๆ เช่น ทำตัวไม่รับผิดชอบสังคมแล้วอ้างว่าเป็นศิลปิน ทำนิสัยสถุลแล้วอ้างอารมณ์ศิลปิน สร้างงานอนาจารแล้วอ้างศิลปะ หรือ อยากสนับสนุนงานเลว ๆ สนองตัณหาแล้วอ้างศิลปะ”

ผนอกจากนี้ผู้เขียนยังขอประนามบริษัทเวิร์คพอยท์ที่นำเนื้อหาแบบนี้มาเสนอ รายการนี้ไม่ได้เป็นรายการสด ทางบริษัทน่าจะมีวิจารณญาณของการเป็นสื่อว่าสิ่งใดที่ควรนำเสนอสู่ประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาที่ออกอากาศซึ่งเป็นเวลาที่เยาวชนยังรับชมรายการต่างๆอยู่ ไม่ว่าคุณปัญญาจะออกมาพูดว่าทางบริษัทไม่ได้รับรู้หรือรับทราบอย่างไร แต่อย่างน้อยด้วยคุณเป็นคนที่รับผิดชอบรายการก็น่าจะรับผิดชอบต่อสังคมด้วยเช่นกัน มีการแสดงหลายๆอันที่เป็นการแสดงที่ดีและสามารถนำมาออกอากาศให้ผู้คนรับชมได้ดีกว่าการแสดงนี้เป็นไหนๆ

ที่มาขอข้อมูลมาจากเฟสบุ๊คของคุณเอิร์นที่ใช้ชื่อว่า Kalyakorn Earn Naksompop

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

About the author

Sasiphattra Siriwato

Sasiphattra Siriwato (JuL)

การศึกษา

- ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษประจำภาควิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ International Pacific College, New Zealand
- กำลังศึกษาปริญญาเอก คณะสตรีศึกษาที่ Massey University, New Zealand
- ประกาศนียบัตรปริญญาโทรัฐศาสตร์ในด้านการทำงานวิจัย Monash University, Australia
- ปริญญาโทรัฐศาสตร์และนโยบายสาธารณะ Macquarie University, Australia
- ปริญญาตรีรัฐศาสตร์และศิลปศาสตร์ เอกภาษาฝรั่งเศส Canterbury University, New Zealand

Education

- Part time lecturer for Department of International Relations at International Pacific College, New Zealand
- PhD candidate on Women’s Studies at Massey University, New Zealand
- Graduated with a Postgraduate Diploma of Arts (Research) in Politics from Monash University, Australia
- Master Degree in Politics and Public Policy from Macquarie University, Australia
- Bachelor Degree in French and Political Science from Canterbury University, New Zealand

%d bloggers like this: